Πώς να κάνετε παιχνίδι το διάβασμα των παιδιών

Για πολλούς γονείς, το άνοιγμα των σχολείων μετά τις καλοκαιρινές διακοπές σηματοδοτεί και την έναρξη μιας δύσκολης περιόδου για τους ίδιους και τα παιδιά τους.
Αυτοί οι γονείς γνωρίζουν καλά πως -καθώς θα προχωράει η σχολική χρονιά και η ύλη θα αυξάνεται σε ποσότητα και δυσκολία -θα πρέπει να σταθούν κυριολεκτικά πάνω από τα παιδιά τους, διευκολύνοντάς τα στην καθημερινή μελέτη.

Στις μέρες μας όμως, αρκετά παιδιά μαθαίνουν να εξαρτώνται αποκλειστικά από τους γονείς τους όσον αφορά στην επεξεργασία της σχολικής ύλης, με αποτέλεσμα να τους εξαντλούν.
Έτσι, οι σχολικές ευθύνες μοιάζουν να βαραίνουν τελικά τους ώμους και των δύο.
Παρακάτω είναι μερικοί τρόποι που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε προκειμένου να διδάξουμε στα παιδιά μας πώς να αντλούν χαρά από τα μαθήματα, αντί να τα αντιμετωπίζουν ως αναγκαίο κακό.

Εξηγήστε στα παιδιά πως η καθημερινή μελέτη είναι μια από τις υποχρεώσεις της ηλικίας τους, αλλά υποσχεθείτε τους ότι θα είστε δίπλα τους εφόσον χρειάζονται επεξηγήσεις πάνω σε συγκεκριμένα θέματα.
Για παράδειγμα, μπορείτε από κοινού να συζητήσετε την κεντρική ιδέα ενός κειμένου ή να τα βοηθήσετε να κατανοήσουν τη διαδικασία μιας μαθηματικής εξίσωσης, αλλά μην κάνετε τις σχολικές εργασίες αντί γι’ αυτά.
Τα παιδιά μαθαίνουν ό,τι το μόνο που χρειάζεται προκειμένου να αποδράσουν από τη μελέτη, είναι να γκρινιάξουν στους γονείς τους σχετικά με τα μαθήματα.

Τότε αναλαμβάνουν οι γονείς την ευθύνη, τα παιδιά παύουν να προσπαθούν, δεν μαθαίνουν να σκέφτονται δημιουργικά ή να τολμούν και αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ενδυνάμωση μιας παθητικής στάσης για το σχολείο, που μπορεί να εξελιχθεί σε αποστροφή ή αδιαφορία για τα μαθήματα.

Θεσπίστε σαφείς κανόνες γύρω από τη μελέτη για το σχολείο.
Για παράδειγμα, το παιδί μπορεί να μάθει να κάνει τις εργασίες του το Σάββατο το πρωί, έτσι ώστε να έχει την Κυριακή στη διάθεσή του για τον εαυτό του και για παιxνίδι.
Πολλά παιδιά, αναβάλλουν τις υποχρεώσεις τους μέχρι την τελευταία στιγμή, με αποτέλεσμα να μην προλαβαίνουν και να αισθάνονται μονίμως κουρασμένα, επειδή κουβαλάνε το βάρος των εργασιών τους στο μυαλό.

Μην περιμένετε ότι τα παιδιά θα διαβάσουν αν η τηλεόραση στο σπίτι είναι μονίμως ανοιχτή.

Διαβάστε τους Ιστορία, σαν να πρόκειται για ένα παραμύθι.
Aπολαύστε μαζί τη μαγεία ενός λογοτεχνικού κειμένου, πειραματιστείτε με το φυσικό περιβάλλον, αντιμετωπίστε τα Μαθηματικά σαν σπαζοκεφαλιά.
Δείτε μαζί τα μαθήματα με άλλο μάτι, αγαπήστε την ουσία τους και αποβάλλετε το άγχος που προκαλεί το κυνήγι για το «'Αριστα».

Βεβαιωθείτε πως έχουν κάνει όλες τους τις εργασίες πριν πέσουν για ύπνο, αλλά μην τους επιτρέπετε να ξενυχτούν διαβάζοντας.
Τα παιδιά χρειάζονται ένα ισορροπημένο πρόγραμμα, στο οποίο θα υπάρχει χρόνος τόσο για το σχολείο, όσο και για τη φροντίδα του εαυτού τους. Ο ύπνος είναι πολύτιμος.

Μειώστε τις εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών. Δεν θέλουμε τα παιδιά να μετατραπούν σε καλοκουρδισμένες μηχανές που κινούνται στο ρυθμό των δικών μας φιλοδοξιών.
Δείξτε στα παιδιά ότι τα εμπιστεύεστε να κάνουν τη δουλειά που τους έχουν αναθέσει οι δάσκαλοι.
Μερικοί γονείς παρεμβαίνουν στη μελέτη των παιδιών τους, για να τα βοηθήσουν να είναι «τέλεια».
Συχνά, πετυχαίνουν το αντίθετο: να μεγαλώνουν άβουλα, αγχωμένα για τις επιδόσεις τους παιδιά, με μηδενική εμπιστοσύνη στον εαυτό τους.

Αποδεχθείτε την αποτυχία. Είναι ένα σημαντικό κομμάτι της προσωπικής ωρίμανσης.
Τα παιδιά μπορούν να μάθουν να δουλεύουν συστηματικά, να είναι συνεπή προς τις υποχρεώσεις και τον εαυτό τους και να συνεχίζουν να προσπαθούν ακόμα και μετά από κάποια ήττα.
Δεν χρειάζεται όμως να βρίσκονται πάντα στην κορυφή. Άλλωστε, αυτό που έχει σημασία είναι η διαδρομή.
Συνεργαστείτε με το σχολείο των παιδιών σας. Γνωρίστε τους δασκάλους των παιδιών σας και ζητήστε τους καθοδήγηση, εφόσον χρειαστεί.

Χρησιμοποιείστε δημιουργικά το Διαδίκτυο. Αντί για παιχνίδι, τα παιδιά μπορούν να κάνουν έρευνα πάνω σε ένα θέμα, χρησιμοποιώντας το Internet.
Μπορούν να ανακαλύψουν τους θησαυρούς μιας ξένης γλώσσας, να βρουν πηγές που αναφέρουν πληροφορίες για ένα θέμα ή να μάθουν περισσότερες λεπτομέρειες για άλλες χώρες και πολιτισμούς.

Είναι σημαντικό να ρωτάμε συχνά τα παιδιά μας για τις εντυπώσεις τους από το σχολείο, να συζητάμε τους προβληματισμούς τους και να μοιραζόμαστε τις καλές και κακές στιγμές της σχολικής καθημερινότητάς τους.
Μ' αυτόν τον τρόπο τους δίνουμε το ξεκάθαρο μήνυμα ότι η προσπάθειά τους είναι σημαντική για μας και ότι περιμένουμε απ' αυτά να διδαχθούν από τις εμπειρίες τους.


Δέσποινα Λιμνιωτάκη

Το διάβασμα των παιδιών με διάσπαση προσοχής- 10 βασικές συμβουλές

Τα παιδιά με διάσπαση προσοχής συνήθως δυσκολεύονται με την καθημερινή μελέτη στο σπίτι. Ξεκινούν το διάβασμα, αλλά σύντομα αρχίζουν να χαζεύουν, να σκέφτονται άλλα πράγματα και τελικά να μην ολοκληρώνουν τις ασκήσεις τους, ενώ κάθονται στο γραφείο τους. Παραπονιούνται ότι διαβάζουν για ώρες, χωρίς μάλιστα το επιθυμητό αποτέλεσμα!

Στην πραματικότητα δεν χρειάζονται ώρες διαβάσματος, ούτε φωνές, ούτε κυνηγητό μέσα στο σπίτι, ούτε απειλές, αλλά οργάνωση:
1. Ώρα και μέρος: Να έχετε συγκεκριμένη ώρα έναρξης του διαβάσματος. π.χ. μετά το μεσημεριανό φαγητό, καθώς επίσης και συγκεκριμένο χώρο π.χ. στο δωμάτιο του και όχι όπου τύχει!

2. Λίστα καθηκόντων: Βοηθήστε το παιδί να οργανώσει το διάβασμα του. Δείτε μαζί το πρόγραμμα της επόμενης μέρας και σημειώστε σε ένα χαρτί τι έχει να κάνει. Φτιάξτε δηλαδή μια λίστα - αρχικά μαζί, σύντομα το παιδί θα την φτιάχνει μόνο του - με τις ασκήσεις. π.χ.
Μαθηματικά σελ 23 άσκηση 1 και 2
Γλώσσα σελ 11 άσκηση 4
Ιστορία κεφ. 5
Ορθογραφία σελ 20
Έτσι το παιδί θα ξέρει τι έχει να κάνει και θα μπορεί να σβήνει κάθε άσκηση που ολοκληρώνει. Δοκιμάστε το, είναι πολύ αποτελεσματικό, και για παιδιά χωρίς μαθησιακές δυσκολίες!

3. Ησυχία: Και δεν εννοώ ότι όταν διαβάζει το παιδί δεν θα κουνιούνται οι υπόλοιποι στο σπίτι, αλλά να περιορίσετε τους θορύβους όπως οι ομιλίες στο σπίτι ή στο τηλέφωνο και η τηλεόραση να είναι κλειστή. Μην μαθαίνετε το παιδί να διαβάζει στην απόλυτη ησυχία απλά μειώστε τους θορύβους που μπορεί να του αποσπάσουν την προσοχή.

4. Αφήστε το παιδί μόνο του: Αφού βεβαιωθείτε ότι το παιδί ξέρει ποιες ασκήσεις έχει και τι πρέπει να κάνει σε αυτές, απομακρυνθείτε από το δωμάτιο και μην κάθεστε μαζί του. Αλλιώς θα μάθει να διαβάζει μόνο μαζί με κάποιον....κάτι που θα είναι κουραστικό τελικά!

5. Έλεχος προόδου: Ανά τακτά χρονικά διαστήματα π.χ. κάθε 10-15 λεπτά περάστε από το δωμάτιο, ρωτήστε το παιδί αν προχωράει, αν θέλει βοήθεια και σε ποιο σημείο βρίσκεται, ενθαρρύνοντας και επιβραβεύοντας. Έτσι θα ξέρει το παιδί ότι πρέπει να προχωρήσει μέχρι να ξαναπάτε και θα βεβαιωθείτε ότι δεν κάθετε απλά στο γραφείο του αλλά διαβάζει. Αν τυχόν έχει αφαιρεθεί η προσοχή του, με αυτόν τον τρόπο θα επανέλθει!

6. Υπομονή: Μπορεί να σας φαίνεται παράξενο που το παιδί σας αφαιρείται τόσο εύκολα και να εκνευρίζεστε, όμως δεν πρέπει! Μην αρχίζετε χαρακτηρισμούς τύπου "είσαι τεμπέλης, αφηρημένος, χαζός, γιατί δεν είσαι σαν τον αδερφό ή την αδερφή σου " και άλλα τέτοια που μόνο κακό κάνουν! Μείνετε ήρεμοι, χρησιμοποιείστε την επιβράβευση και τη θετική ενίσχυση και αποφύγετε τις τιμωρίες!

7. Ενημερώστε τον εκπαιδευτικό της τάξης: Μιλήστε με το δάσκαλο/ δασκάλα του παιδιού σας και πείτε του ότι το παιδί σας προσπαθεί πολύ με το διάβασμα και ζητήστε να επαινεί την προσπάθεια και όχι μόνο το αποτέλεσμα.

8. Τα τετράδια στην τσάντα: Πολλές φορές το παιδί κάνει ασκήσεις αλλά τελικά ξεχνά τα τετράδια στο σπίτι και ενώ οι συμμαθητές παρουσιάζουν τη δουλειά τους στην τάξη, το παιδί σας κάθεται αμέτοχο...! Σιγουρευτείτε ότι έχει βάλει τα απαραίτητα στην τσάντα του, ώστε να επιβραβευθεί ο κόπος του.

9. Μην διορθώνετε τα λάθη του: Αν το παιδί σας π.χ. κάνει ορθογραφικά λάθη, δείτε τα μαζί, συζητήστε τα, βοηθήστε το να εντοπίζει τα λάθη του και να τα διορθώνει. Δεν έχει σημασία να παρουσιάζει τα τέλεια γραπτά στο σχολείο, αλλά να μαθαίνει!

10. Βοήθεια ειδικού: Αν παρά τις προσπάθειες σας το παιδί δυσκολεύεται στα μαθήματα, στο σχολείο ή στο διάβασμα στο σπίτι, αναζητήστε εξειδικευμένη βοήθεια. Η παρέμβαση ειδικής αγωγής με εξατομικευμένο πρόγραμμα, βασισμένο στις δυσκολίες του παιδιού σας, είναι απαραίτητη και μάλιστα από τις μικρές τάξεις του δημοτικού.

Σοφία Τσιντσικλόγλου
Ειδική Παιδαγωγός
sofiatsin@gmail.com
paidagwgos.blogspot.gr

"Πώς βλέπουν τα παιδιά τους γονείς τους?"

Δείτε "Πώς βλέπουν τα παιδιά τους γονείς τους?" μέσα από μια Έρευνα σε σχολείο της Αμερικής:
* Οι μεγάλοι δίνουν υποσχέσεις και έπειτα τις ξεχνούν ή λένε πως δεν επρόκειτο για πραγματική υπόσχεση, αλλά μόνο για ένα ίσως.
* Οι μεγάλοι δεν αφήνουν τα παιδιά τους να ντύνονται όπως θέλουν, ενώ οι ίδιοι ντύνονται όπως τους αρέσει, ακόμα κι αν αυτό που αποφασίζουν να φορέσουν δεν ταιριάζει στην περίπτωση ή είναι βέβαιο ότι μ' αυτό θ' αρπάξουν καμιά πούντα.
* Οι μεγάλοι δεν κάθονται ν' ακούσουν τι τους λένε τα παιδιά. Και παρ' όλα αυτά έχουν έτοιμη την απάντηση.
* Οι μεγάλοι κάνουν λάθη μα ποτέ δεν τα παραδέχονται, ή το λάθος τους δεν είναι λάθος ή κάποιος άλλος φταίει για το λάθος που έκαναν.
* Οι μεγάλοι διακόπτουν συνεχώς τα παιδιά όταν αυτά διηγούνται κάτι. Αν όμως ένα παιδί διακόψει ένα μεγάλο αρχίζουν αμέσως οι παρατηρήσεις.
* Οι μεγάλοι δε μπορούν να καταλάβουν ότι ένα παιδί μπορεί να επιθυμεί ένα πράγμα για το χρώμα του, το σχήμα του, ή το μέγεθος του. Ακόμα και όταν το έχει αγοράσει με δικά του χρήματα. Αν δεν τους αρέσει, λένε: Δεν μπορώ να καταλάβω τι το ωραίο βρίσκεις σ' αυτή την αηδία.

Welcome to our blog!!!

Καλώς ήρθατε και πάλι όλοι! Θα ήθελα να σας παρουσιάσω το blog του σχολείου μας. Θα ήθελα να ενθαρρύνω τους γονείς να επισκέφτονται το blog μας συχνά. Θα αναρτούμε πληροφορίες σχετικά με το περιεχόμενο το οποίο διδάσκεται στα παιδιά σας, καθώς και φωτογραφίες από τις δραστηριότητες που θα λάβουν μέρος. Θα δημοσιεύουμε επίσης προσεχείς εκδηλώσεις και καθώς και τα νέα μας.

Αυτό το blog θα είναι ένα εργαλείο μάθησης για κάθε ένα από εσάς και μπορείτε να έχετε πρόσβαση ανά πάσα στιγμή. Υπάρχουν συντομεύσεις για προγράμματα που χρησιμοποιούμε συχνά. Θα υπάρχουν επίσης συνδέσεις με άλλα ενδιαφέροντα blogs. Οι μαθητές του My English School θα μπορούνε να αναρτούνε δείγματα της δουλείάς τους και με μεγαλη μας χαρά θα δεχτουμε και την δική τους συμμετοχή και σχόλια!

Ελπίζω ότι ο καθένας έχει μια υπέροχη, συναρπαστική και επιτυχημένη σχολική χρονιά.

Πως θα κάνετε το παιδί σας να διαβάζει βιβλία

Πολύ συχνά οι γονείς λένε ότι το παιδί τους δεν διαβάζει εξωσχολικά βιβλία και ότι δεν ενδιαφέρεται για οτιδήποτε περιλαμβάνει ανάγνωση. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι έχει παρεξηγήσει την ανάγνωση, την έχει βαρεθεί λόγω σχολείου ή ότι δεν του έδειξε κάποιος την ομορφιά της ανάγνωσης!
Κάτι πολύ απλό που μπορείτε να κάνετε για να αλλάξετε σταδιακά την αρνητική στάση του παιδιού είναι να διαβάζετε εσείς μια ιστορία στο παιδί! Η καθημερινή ή έστω συχνή ανάγνωση βοηθά το παιδί:


- να ακούει την γλώσσα και να μαθαίνει νέες λέξεις
- να προσέχει την ώρα που διαβάζετε - να συγκεντρώνεται σε κάτι που ακούει
- να αγαπήσει το διάβασμα και τα βιβλία
- είναι μια συνήθεια που δυναμώνει το δεσμό ανάμεσα στο παιδί και τους γονείς (ναι μπαμπάδες μπορείτε κι εσείς να διαβάζετε με τα παιδιά σας!!)
- έρευνες έχουν δείξει ότι η καθημερινή συνήθεια δημιουργεί καλούς αναγνώστες στο μέλλον
- δείχνει τη θετική πλευρά της ανάγνωσης
Τα σωστά βήματα
1. Επιλέξτε ένα βιβλίο σύμφωνα με τα ενδιαφέροντα και την ηλικία του παιδιού ή ακόμα καλύτερα δώστε του την ευκαιρία να επιλέξει.
2. Συζητήστε για το εξώφυλλο, τον τίτλο, κάντε εικασίες για το τι μπορεί να περιέχει, μιλήστε για το συγγραφέα και για τους ήρωες του βιβλίου.
2. Ορίστε κάποια ώρα διαβάσματος του βιβλίου- συνήθως γίνεται το απόγευμα ή πριν τον ύπνο.
3. Διαβάστε κάθε μέρα, ακόμα και αν είναι μόνο για λίγα λεπτά.
4. Σταματήστε σε σημείο που να κάνει το παιδί να ανυπομονεί να ακούσει τη συνέχεια.
5. Να αλλάζετε τη φωνή σας σύμφωνα με το περιεχόμενο της ιστορίας, κάντε ανάλογες κινήσεις και γκριμάτσες, για να είναι "ζωντανή" η ανάγνωση σας.
6. Αν το βιβλίο περιέχει εικόνες, να τις δείχνετε στο παιδί καθώς διαβάζετε.
7. Μην διαβάζετε πολύ γρήγορα, απολαύστε την ώρα αυτή με το παιδί σας.
8. Συνδέστε τα γεγονότα της ιστορίας με πράγματα από την πραγματική ζωή, όταν είναι εφικτό. Συζητήστε για τις επιλογές του ήρωα, ρωτήστε τι θα έκανε το παιδί σας αν βρισκόταν στη θέση του ήρωα, για συναισθήματα που τυχόν προκαλούνται και γενικά για τα σημαντικά σημεία του βιβλίου.
9. Όταν τελειώσει ένα βιβλίο, ζητήστε από το παιδί να κάνει κριτική στο βιβλίο που διαβάσατε,να σας πει τι του άρεσε ή όχι και τι του έκανε εντύπωση. Μπορεί επίσης να ζωγραφίσει κάτι σχετικό και να πει την ιστορία περιληπτικά.
10. Να διαβάζετε διάφορα είδη βιβλίων π.χ. παραμύθια αλλά και διηγήματα.

Σοφία Τσιντσικλόγλου


Ειδική Παιδαγωγός


sofiatsin@gmail.com


paidagwgos.blogspot.gr

10 στρατηγικές για το διάβασμα του παιδιού στο σπίτι!

Κάθε παιδί μπορεί να εφαρμόσει τεχνικές ώστε να μελετά γρήγορα και εποικοδομητικά !Η οργάνωση του διαβάσματος το βοηθά στην υπόλοιπη ζωή του να είναι υπεύθυνο , να έχει θετική στάση στη ζωή καθώς και επίγνωση των δυνατοτήτων του. Ο οργανωμένος μαθητής πάντα χαίρει εκτίμησης πρωταρχικά του εαυτού του και έπειτα του περίγυρου του.
Η κατάκτηση των στρατηγικών μελέτης αποτελούν ύψιστη σημασία στην επιτυχία ή την αποτυχία που μπορεί να έχει στη μαθητική του ζωή. Για να κατακτήσει αυτές τις τεχνικές σημαντική βοήθεια προσφέρει το σχολείο αλλά και οι γονείς του. Οι γονείς όμως πρέπει να θυμούνται πως οι σχολικές εργασίες αποτελούν μέρος της ζωής του παιδιού αρκετά σημαντικό όχι όμως το σημαντικότερο !Βοηθώντας το να οργανωθεί στο διάβασμα στοχεύουμε στη διάπλαση του χαρακτήρα του.
Ο ρυθμός μάθησης κάθε παιδιού διαφέρει υπάρχουν όμως κάποια "κόλπα" που για όλους τους μαθητές είναι τα ίδια .
Έτσι :

1. Η οργάνωση του χώρου διαβάσματος είναι απαραίτητη .Το παιδί συγκεντρώνεται ευκολότερα όταν είναι σε δικό του χώρο γραφείου.

2. Θα πρέπει να μάθει να υπογραμίζει με έντονο μαρκαδόρο τα σημεία του μαθήματος που το δυσκολεύουν ή στην εκμάθηση της ορθογραφίας τη λέξη που είναι γι αυτό η πιο δύσκολη.

3. Ένας μικρός μαυροπίνακας θα ήταν απαραίτητος για να εξασκείται στις καθημερινές ασκήσεις του.

4 . Δεν καθόμαστε μαζί του για να διαβάσει .Το αφήνουμε μόνο του να αυτενεργήσει αλλά είμαστε σύμβουλοι και βοηθοί του όποτε μας χρειαστεί.

5 .Δε διορθώνουμε όλα τα λάθη του παρά μόνο τα πιο σημαντικά η αίσθηση του"όλα λάθος τα έχω"είναι απογοητευτική ειδικά για το μικρό μαθητή.

6 . Στην εκμάθηση της ορθογραφίας χρησιμοποιήστε μια απλή μέθοδο συμπλήρωσης γραμμάτων και όχι στη συνεχή αντιγραφή της . Ένα παράδειγμα είναι :
μήλο
μ-λ-
-ήλ-

7 . Ο γραφικός χαρακτήρας του παιδιού είναι σίγουρα ο καθρέφτης του όχι όμως η ταυτότητά του!!!!!! Ειδικά για την Α' τάξη πρέπει να έχουμε υπομονή και να περιμένουμε την εξέλιξη του γραφικού χαρακτήρα του που πάντα λόγω εξάσκησης βελτιώνεται.

8. Η σχολική τσάντα ανήκει στη σφαίρα των υποχρεώσεών του!
Το πώς ετοιμάζει τα σχολικά του είδη δείχνει και την υπευθυνότητά του .Οι γονείς όμως των μικρών παιδιών καλό είναι να ελέγχουν κι εκείνοι αν όλα τα τετράδια και τα βιβλία είναι μέσα στην τσάντα επειδή τα πρωτάκια ειδικά τους πρώτους μήνες δεν γνωρίζουν ανάγνωση!

9 . Όταν τελειώσει τις σχολικές εργασίες και μας τις δείξει στόχος μας είναι η επιβράβευση για την προσπάθεια που κατέβαλε και όχι η αποδοκιμασία.

10 . Ο χρόνος είναι σημαντικό να είναι ελεγχόμενος δεν μπορεί ένα παιδί να διαβάζει ατέλειωτες ώρες! Χρησιμοποιήστε ένα μεγάλο χαρούμενο ρολόι και προγραμματίστε κάθε σχολική δραστηριότητα πόσο χρόνο χρειάζεται,έπειτα το παιδί πρέπει να κάνει διάλειμμα και μετά να ξαναξεκινά!


Η γνώση στηρίζεται σε στρατηγικές για να ανθίσει, τα μικρά βήματα αυτενέργειας που μαθαίνουμε στο παιδί στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού προοικονομούν οργανωμένους και υπεύθυνους μαθητές στις μεγάλες τάξεις.
Αθηνά Ασαριώτη

Ποιά είναι η καλύτερη ηλικία για να ξεκινήσει το παιδί μου Αγγλικά ;

Έχετε παρακολουθήσει ποτέ ενήλι­κα με πτυχία και γνώσεις να προ­σπαθεί με πολύ κόπο να μάθει μια ξένη γλώσσα; Έχετε εκπλαγεί ποτέ με μωρά που μιλούν δυο γλώσσες άπταιστα; Σας φαίνεται παράλογο να βασανίζεται ένας ενήλικας να κάνει αυτό που τόσο αυθόρμητα κατορθώ­νει ένα μωρό; Κι όμως σε σχέση με την εκμάθηση των ξένων γλωσσών, έτσι είναι τα πράγματα.
Η ξένη γλώσσα δεν είναι Ιστορία ή Μαθηματικά για να σε βοηθήσει η θέ­ληση, η πείρα και η επιμονή στην εκ­μάθησή της. Είναι μια γλώσσα σαν τη μητρική και η φύση έχει φροντίσει να την μαθαίνουμε πολύ νωρίς στη ζωή μας. Οι γλώσσες μαθαίνονται όλες με τον ίδιο μηχανισμό και πρέπει να κα­τακτηθούν όταν η ηλικία είναι κατάλ­ληλη για την εκμάθηση της γλώσσας γενικά. Αυτή η ηλικία είναι η προσχο­λική με μια περίοδο τελειοποίησης που διαρκεί μέχρι και 12 χρόνια. Αν προσπαθήσουμε να μάθουμε μια γλώσσα σαν ενήλικες σπάνια θα μπο­ρέσουμε να την μάθουμε τέλεια.
Μέχρι πρόσφατα, οπότε αναπτύ­χθηκε η έρευνα για την ανάπτυξη του εγκεφάλου, οι απόψεις πάνω στο θέμα ήταν συγκρουόμενες. Από πολύ παλιά όμως, ακόμη και πριν το επιβε­βαιώσει η εκπαιδευτική έρευνα, είχε ελκύσει το ενδιαφέρον των εκπαιδευ­τικών το γεγονός ότι πολλά παιδάκια μεταναστών μιλούσαν άπταιστα δυο γλώσσες, ενώ για τους γονείς τους ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να μάθουν τη γλώσσα της νέας τους πατρίδας. Τουλάχιστον δεν ήταν τόσο εύκολο όσο για τα παιδιά τους. Στη Σουηδία, όπου υπάρχουν παιδικοί σταθμοί για τα παιδιά των μεταναστών και όπου διδάσκονται μέχρι και 3 γλώσσες ταυτόχρονα, μπορείς να δεις τρίχρο­να παιδιά να μιλάνε 3 γλώσσες άπται­στα. Ο άνθρωπος μπορεί να μάθει όσες γλώσσες θέλει, αρκεί να έρθει σε επαφή με τις γλώσσες αυτές στην κατάλληλη ηλικία. Και η κατάλληλη ηλικία είναι η προσχολική. Αν κατά τη διάρκεια αυτής της ηλικίας το παιδί έρχεται σε επαφή με 5 γλώσσες, θα μάθει 5. Αν έρθει σε επαφή με μία μόνο γλώσσα, θα μάθει μία.

Γιατί η προσχολική ηλικία είναι η πιο κατάλληλη για την εκμάθηση των γλωσσών.
Σύμφωνα με τη Jeanette Vos, συγ­γραφέα του βιβλίου The Learning Revolution, και άλλους ερευνητές που μελέτησαν την ανάπτυξη του εγκεφάλου, όπως ο Dryden, μας δί­νονται 3 ευκαιρίες για την εκμάθηση της γλώσσας.
Η πρώτη ευκαιρία δίνεται από τη φύση μέχρι την ηλικία των 6 μηνών. Σε αυτούς τους 6 μήνες το μωρό μαθαίνει μέχρι και 70 ήχους στους οποίους θα βασίσει την ομιλία της γλώσσας. Μετά τους 6 μήνες σταδια­κά χάνει την ικανότητα του να ακούει καινούργιους ήχους και να τους ξε­χωρίζει και φυσικά δεν μπορεί αρ­γότερα να προφέρει ήχους που δεν ακούει. Επομένως η πόρτα που οδηγεί στην τέλεια προφορά των ήχων μιας γλώσσας κλείνει οριστικά λίγο μετά τους πρώτους μήνες της ζωής ενός μωρού. Αργότερα μπορεί να αντιλη­φθεί τους ήχους μιας νέας γλώσσας περίπου όπως ένας κουφός προσπα­θεί να κατακτήσει την ομιλία. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα από προσωπι­κή εμπειρία. Στην ηλικία των 20 άρ­χισα να μαθαίνω Ισπανικά. Υπάρχει στην Ισπανική γλώσσα ένα διπλό ρ που προφέρεται ιδιαίτερα έντονα και που παρόμοιος ήχος δεν υπάρχει ούτε στην Ελληνική ούτε στην Αγγλι­κή γλώσσα που ήδη ήξερα. Ποτέ δεν μπόρεσα να προφέρω σωστά αυτό το διπλό ρ, παρόλο που με τη λογική μου είχα αντιληφθεί τη διαφορά του ρ και του διπλού ρ. Απλά δεν μπορού­σα να ακούσω αυτή τη διαφορά. Αρ­γότερα κατάλαβα ότι στα 20 χρόνια είχε κλείσει προ πολλού η πόρτα του εγκεφάλου μου που οδηγούσε στην αφομοίωση των ήχων. Και σε σας φυ­σικά θα έχει συμβεί να προσπαθείτε να μάθετε μια ξένη λέξη και να μην μπορείτε να την επαναλάβετε αφού δεν ξεχωρίζετε τους ήχους καθαρά.

Η δεύτερη ευκαιρία για την εκμά­θηση της γλώσσας δίνεται στον άν­θρωπο μέχρι τα 3 του χρόνια. Μέχρι αυτή την ηλικία θέτονται οι βάσεις για τη γλώσσα, τον τρόπο σκέψης, την όραση και τον ιδιαίτερο τρόπο που βλέπει ο καθένας μας τον κόσμο και λέγεται προσωπικότητα. Έτσι μέ­χρι τα 3 χρόνια μπορεί το άκουσμα των ήχων να δυσχεραίνει, αλλά όσον αφορά τη δομή και το λεξιλόγιο η γλώσσα, μπορεί να κατακτηθεί τόσο εύκολα και αυθόρμητα όσο και η πρώτη. Σε αυτή την ηλικία βέβαια την εκμάθηση της γλώσσας την υποβοη­θούν και άλλες δεξιότητες που ενι­σχύουν γενικά τη μάθηση. Τα μικρά παιδιά μαθαίνουν χρησιμοποιώντας όλη τους την ύπαρξη. Μαθαίνουν με την όραση, τους ήχους, τη γεύση, την αφή, τη μυρωδιά, την πράξη. Γι αυτό τα ακούσματα, τις γεύσεις και τις μυ­ρωδιές της παιδικής μας ηλικίας δεν τις ξεχνάμε ποτέ και πάντα μας προ­καλούν ένα ευχάριστο συναίσθημα. Επιπλέον αν σε όλη μας τη ζωή έχου­με 100% ικανότητα για μάθηση, τον πρώτο χρόνο εξαντλούμε το 50%, μέ­χρι τα 8 μας χρόνια το άλλο 30% και μένει ένα 20% για την υπόλοιπη ζωή μας. Δεν είναι, λοιπόν, παράλογο να πούμε ότι ένα παιδί μπορεί να μάθει μέχρι και 5 γλώσσες στα πρώτα χρό­νια της ζωής του αφού η ικανότητά του για μάθηση μπορεί να συγκριθεί με την ικανότητα ενός σφουγγαριού να απορροφά νερό.
Η τρίτη ευκαιρία για την εκμάθηση μιας άλλης γλώσσας δίνεται μέχρι τα 8, οπότε συνεχίζεται η θαυμαστή ικα­νότητα του παιδιού για αφομοίωση πληροφοριών, η έμφυτη περιέργεια του για νέες εμπειρίες και η ανά­πτυξη του εγκεφάλου που επιτρέπει διαφοροποιήσεις σε ό, τι έχει ήδη εδραιωθεί. Μετά τα 12 χρόνια όλες οι πόρτες κλείνουν, επειδή η αρχι­τεκτονική του εγκεφάλου έχει ήδη ολοκληρωθεί.
Φυσικά ο άνθρωπος συνεχίζει να μαθαίνει με τη νοημοσύνη και τη σοφία αλλά όσα μαθαίνει διαμορ­φώνονται σύμφωνα με τις βάσεις που τέθηκαν τα πρώτα 12 χρόνια της ζωής του. Άρα και οι ξένες γλώσσες μαθαίνονται βασιζόμενες στην πρώ­τη, πράγμα που θέτει εμπόδια αφού κάθε γλώσσα έχει τη δική της λογική που συχνά είναι αντίθετη με τη λογι­κή των άλλων γλωσσών.

Γιατί να ξεκινήσει αγγλικά το παιδί από τόσο μικρή ηλικία
Τα παιδιά ξεκινούν να μαθαίνουν τα Αγγλικά όπως έμαθαν τη μητρική τους γλώσσα, δηλαδή μαθαίνουν πρώτα να ξεχωρίζουν και να αντιλαμβάνονται τους ήχους της γλώσσας και στη συνέ­χεια να μιλούν.
Μαθαίνουν ευχάριστα και ξεκούραστα χωρίς πίεση ή μελέτη στο σπίτι. Καθώς δεν ασχολούνται με την ανάγνω­ση ή τη γραφή ακόμα, έχουν την ευκαιρία να αναπτύξουν πολύ τον προφορικό λόγο.Η χρονιά αυτή αποτελεί μια μοναδική και αξέχαστη εμπειρία για το παιδί. Θα το κάνει να αγαπήσει την Αγγλι­κή γλώσσα και θα έχει θετική επίδραση στις μετέπειτα σπουδές του.Τα παιδιά που έχουν παρακο­λουθήσει Νηπιακά τμήματα πριν ξεκινήσουν την Junior A’ (Α’ Προκαταρκτική) έχουν με­γάλη εμπειρία της γλώσσας, προσαρμόζονται γρήγορα και εύκολα στις απαιτήσεις της επόμενης τάξης και γίνονται άριστοι μαθητές.Κάθε χρόνο οι μαθητές των Νηπιακών τμημάτων εντυπω­σιάζουν τους γονείς τους με την ικανότητά τους να μιλούν την Αγγλική γλώσσα με υπέροχη προφορά μετά από λίγους μόνο μήνες μάθημα.

M. K.
• Ψυχολόγος – Ειδική Παιδαγωγός. Διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου. Κοινωνική Πολιτική της Εκπαίδευσης [από το περιοδικό PARENTS-ΜΑΡΤΙΟΣ 2010]

Εκμάθηση ξένων γλωσσών στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες

Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες μπορούν να μάθουν ξένες γλώσσες; Μπορούν! Συχνά μάλιστα μαθαίνουν ευκολότερα τα αγγλικά από ότι τα ελληνικά, επειδή για παράδειγμα τα αγγλικά δεν χρειάζονται τόνους ούτε έχουν 5 διαφορετικά "ι"...! Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν έχουν δυσκολίες. Οι κυριότερες είναι:

Στη γραφή
- σύγχυση γραμμάτων που μοιάζουν οπτικά b-d, p-d, m-n, p-q
- σύγχιση γραμμάτων που μοιάζουν ακουστικά π.χ. p-b, d-b, d-t, g-j
- παραποίηση λέξεων που μοιάζουν

- μετατόπιση συλλαβών
- αντικαθιστούν γράμματα που μοιάζουν ακουστικά
- γράφουν μόνο τα γράμματα που ακούνε σε μια λέξη
- δυσκολεύονται στη δομή προτάσεων
- μεγάλη δυσκολία στους χρόνους των ρημάτων
- μεγάλη δυσκολία στην εκμάθηση των ανώμαλων ρημάτων (αυτά εξάλλου είναι δύσκολα και για τους μαθητές χωρίς μαθησιακές δυσκολίες!)

Στην ανάγνωση
- διαβάζουν σαν....ρομπότ!
- αντικαθιστούν λέξεις με παρόμοιες
- χάνουν τη σειρά στο κείμενο
- δεν κατανοούν όσα διαβάζουν

Μερικές συμβουλές για καθηγητές ξένων γλωσσών:
* Χρησιμοποιήστε την πολυαισθητηριακή μέθοδο που συνδυάζει ήχους, εικόνες, αφή κλπ.
Για παράδειγμα χρησιμοποιήστε εικόνες για εκμάθηση λεξιλογίου. Βάλτε το παιδί να ζωγραφίσει τη λέξη που διδάσκετε, να φτιάξει μικρές προτάσεις ζωγραφίζοντας το νόημα τους.
* Χρησιμοποιήστε ήχους, π.χ. τον ήχο της βροχής, του γαβγίσματος, την κόρνα κλπ διδάσκοντας την αντίστοιχη λέξη.
* Χρησιμοποιήστε διαφορετικά χρώματα για να ξεχωρίσετε γράμματα ή συλλαβές που μπερδεύουν συχνά.
* Φτιάξτε λίστες λέξεων που ταιριάζουν
π.χ. η λίστα των φρούτων
Βάλτε τα παιδιά να αντιστοιχίσουν την κάθε λέξη με το ανάλογο φρούτο
* Φτιάξτε λίστες με τα πιο συχνά ρήματα και επίθετα.
* Οργανώστε τα ανώμαλα ρήματα ανάλογα με την κατάληξη που παίρνουν
π.χ. buy - bought bite - bitten
fight - fought broke - broken
bring - brought choose - chosen
* Τονίστε το τμήμα των λέξεων που πρέπει να προσέξουν τα παιδιά, αυτό δηλαδή που συχνά συγχέουν στον προφορικό λόγο.
* Κάντε το μάθημα ευχάριστο, διαδραστικό και ενδιαφέρον!
* Μάθετε τους τραγούδια! Τα παιδιά συνήθως ακούνε ξένη μουσική. Δώστε τους να διαβάσουν και να μάθουν κάποια γνωστά και όμορφα αγγλικά τραγούδια.
* Να είστε υπομονετικοί και να τους δίνετε το απαραίτητο χρονικό περιθώριο για τις ασκήσεις
* Μην φορτώνεται τα παιδιά με πολλές ασκήσεις για το σπίτι
* Κάντε συχνές επαναλήψεις σε σημαντικά πράγματα όπως οι χρόνοι των ρημάτων.

Σοφία Τσιντσικλόγλου
Ειδική Παιδαγωγός
sofiatsin@gmail.com
paidagwgos.blogspot.gr

Κανόνες πώς να μελετώ σωστά

Υποστηρικτικές συνθήκες εργασίας:

Χώρος εργασίας:

· Είναι προτιμότερο να επιλέγεται ο ίδιος πάντοτε χώρος.

· Στο τραπέζι πρέπει να υπάρχουν αποκλειστικά και μόνο αυτά που είναι απαραίτητα για το διάβασμα του συγκεκριμένου μαθήματος.

· Κατά τα διαλείμματα είναι απαραίτητο να γίνεται αλλαγή του χώρου.

Ώρες εργασίας:

· Ο κάθε μαθητής πρέπει να βρει ποιες ώρες είναι γι’ αυτόν οι πιο αποδοτικές.

· Είναι προτιμότερο να υπάρχουν προκαθορισμένες ώρες διαβάσματος. Κάθε αλλαγή συνήθειας απαιτεί και ανάλογο χρόνο προσαρμογής.




Διαλείμματα:

· Τα διαλείμματα είναι σημαντικά, απαραίτητα και βοηθούν τη μάθηση.

· Η διάρκεια του διαλείμματος πρέπει να προκαθορίζεται και να τηρείται.

· Οι δραστηριότητες κατά τα διαλείμματα πρέπει να διαφοροποιούνται από τη διαδικασία του διαβάσματος.

· Κατά τα σύντομα διαλείμματα αποφύγετε τις δραστηριότητες που διακόπτονται δύσκολα (τηλεόραση, ηλεκτρονικά παιχνίδια).

Σωματική ευεξία:

· Κατάλληλη διατροφή.

· Συστήνεται η κίνηση ως αντισταθμιστικός παράγοντας (για παράδειγμα, κατά τα διαλείμματα).

· Είναι απαραίτητος αρκετός ύπνος για την αναζωογόνηση του σώματος.

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΟΣ



Γενικός σχεδιασμός με ισχύ για όλο το χρόνο
Ανάλογα με το πρόγραμμα των μαθημάτων, αφιερώνω λίγη ώρα κάθε μέρα ή λίγες ώρες στο τέλος της εβδομάδας για να ξαναδιαβάσω τις σημειώσεις που κράτησα στα μαθήματα (Ποιο θέμα αναπτύχθηκε; Τι σημαντικό ειπώθηκε;). Συγκεντρώνω και διαβάζω τα άρθρα, τα κεφάλαια των βιβλίων ή τις σημειώσεις που πρότεινε ο καθηγητής μας.
Χρόνος και χωρισμός της ύλης για μια συγκεκριμένη εξέταση:

· Προμηθευόμαστε όλα τα απαραίτητα βιβλία και βοηθήματα.

· Δοκιμαστική μάθηση για 3-5 ημέρες ώστε να βρω:
– Πόσες ώρες μπορώ να διαβάζω ημερησίως;
– Πόσες σελίδες κατά μέσο όρο καταφέρνω να διαβάσω;

· Συγκεκριμένος σχεδιασμός για να ξέρω:
– Πόσες ώρες χρειάζομαι για να διαβάσω μια φορά όλη την ύλη;
– Πόσες ώρες χρειάζομαι για την επανάληψη αυτής της ύλης;
– Πόσος χρόνος μου είναι απαραίτητος για την τελική επανάληψη;

· Απρόοπτα γεγονότα: Φροντίζω να συνυπολογίσω και το χρόνο για τυχόν απρόσμενες υποχρεώσεις.

· Λεπτομερής σχεδιασμός: Ο εβδομαδιαίος σχεδιασμός περιλαμβάνει ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα μελέτης για μια εβδομάδα.

Λάθη στο σχεδιασμό

Όταν το ημερήσιο πρόγραμμα δεν μπορεί να εκπληρωθεί, πρέπει να τεθεί άμεσα το ερώτημα εάν το κενό αυτό πρέπει να καλυφθεί με εκούσια μείωση του ελεύθερου χρόνου. Σε περίπτωση επανειλημμένης αποτυχίας εκπλήρωσης του προγράμματος, θα πρέπει να αναζητηθεί άμεσα ο λόγος, έτσι ώστε να αποφευχθεί μελλοντική επανάληψη και να καταρτιστεί ένας νέος σχεδιασμός της μελέτης.

ΜΕΡΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΠΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΩ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΑ

Υπάρχουν λίγοι γενικοί κανόνες οι οποίοι ισχύουν για όλους. Ο καθένας πρέπει να βρει αυτούς που ισχύουν για τον εαυτό του.
· Τα περισσότερα τα ξεχνούμε αμέσως μετά το διάβασμα, γι’ αυτό πρέπει να ξεκινούμε αμέσως με την επανάληψη τμημάτων της ύλης που έχουμε να διαβάσουμε.
· Όσο πιο νωρίς ξεκινούμε την επανάληψη, τόσο πιο λίγες επαναλήψεις είναι απαραίτητες.

· Ακόμα και εάν ξεχάσουμε κάτι που μάθαμε καλά στο παρελθόν, μια επανάληψη θα το επανενεργοποιήσει.

· Όσο περισσότερες λεπτομέρειες περιέχει η ύλη, τόσο πιο πολλές επαναλήψεις είναι απαραίτητες.

Οι εγγραφές 2014-2015 ξεκίνησαν!

Οι Εγγραφές 2014-2015 ξεκίνησαν από 18 Αυγούστου και οι ώρες λειτουργίας μας είναι Δευτέρα ως Παρασκευή 9-1 το πρωί και 6-9 το απόγευμα και Σάββατο 10-12 το πρωί.

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 24910 25854/6970833965

Είμαστε Πάντα Δίπλα Σας!!!!

Σχολικός εκφοβισμός (bullying): Τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται

Μορφές εκφοβισμού
• Σωματικός: φυσικός τραυματισμός ή απειλή τραυματισμού προς κάποιον. Εκδηλώνεται με σπρωξίματα, σκουντήματα, αγκωνιές, γροθιές και κλοτσιές, τρικλοποδιές, χτυπήματα με αντικείμενα, τσιμπήματα και δαγκωνιές, περιορισμό του άλλου μέσω σωματικών πρακτικών.

• Λεκτικός: συστηματική χρησιμοποίηση υβριστικών εκφράσεων, φραστικών επιθέσεων, προσβολών και απειλών, αγενών σχολίων και ειρωνείας, χρήση παρατσουκλιών.
• Εκφοβισμός με εκβιασμό: εκούσια απόσπαση χρημάτων ή προσωπικών αντικειμένων, η οποία συνοδεύεται από απειλές ή και τον εξαναγκασμό σε αντικοινωνικές πράξεις.
• Έμμεσος ή κοινωνικός: προσπάθεια για κοινωνική απομόνωση ή αγνόηση ατόμου, για άσκηση επιρροής στην ομάδα των συνομηλίκων ώστε να αισθανθούν αντιπάθεια για κάποιο συγκεκριμένο συμμαθητή τους, διάδοση κακόβουλων φημών και ψευδών.
• Ηλεκτρονικός: αποστολή απειλητικού ή υβριστικού υλικού μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, των υπηρεσιών MMS και SMS που παρέχουν τα κινητά τηλέφωνα και των διαδικτυακών τόπων κοινωνικής δικτύωσης, χρήση ή παραποίηση των προσωπικών δεδομένων κάποιου ατόμου, αποκλεισμός του από μια δικτυακή ομάδα, κλήσεις στο κινητό του από άγνωστο νούμερο.
• Ρατσιστικός: διάδοση αρνητικών σχολίων εξαιτίας της καταγωγής, της κοινωνικής τάξης, της οικονομικής κατάστασης, της διαφορετικότητας.
• Σεξουαλικός: υβριστικά σχόλια, σκίτσα και γκράφιτι με σεξουαλικό περιεχόμενο, ανήθικες χειρονομίες, ανεπιθύμητο άγγιγμα, μέχρι και σοβαρές σεξουαλικές επιθέσεις.

Τρόποι πρόληψης και αντιμετώπισης
Στα πλαίσια της πρόληψης έχουν εφαρμοστεί κάποια προγράμματα κατά του εκφοβισμού και της ενδοσχολικής βίας (π.χ. Νορβηγικό μοντέλο Dan Olweus, φινλανδικό μοντέλο KIVAKOULOU, στην Ελλάδα το πρόγραμμα της Ε.Ψ.Υ.Π.Ε. «Stop στην ενδοσχολική βία» κ.α.).

Η αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων αυτών οφείλεται κυρίως στην υιοθέτηση της Κοινωνικής-Οικολογικής προσέγγισης, μιας ολιστικής προσέγγισης, που στοχεύει στην αλλαγή του κλίματος του σχολείου, ώστε να μην αναπαράγει τη βία. Στα πλαίσια της ολιστικής προσέγγισης οι παρεμβάσεις αφορούν όλους: το σχολείο, την τάξη, τον εκπαιδευτικό, τους μαθητές, τους γονείς τους και ολόκληρη την τοπική κοινωνία.

Κάποιες αποτελεσματικές πρακτικές, σε επίπεδο σχολείου και τάξης, για εφαρμογή μιας στρατηγικής ενάντια στη βία, είναι:


• σε επίπεδο σχολείου:
σύνταξη Σχολικής Επιτροπής ενάντια στον εκφοβισμό & την ενδοσχολική βία
σύνταξη Διακήρυξης του σχολείου ενάντια στη βία: δικαιώματα-υποχρεώσεις-καθήκοντα για όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας
αύξηση της επίβλεψης του σχολικού χώρου
ευαισθητοποίηση και συνεργασία με τους γονείς, προκειμένου να σταματήσει ο κύκλος αναπαραγωγής και ενθάρρυνσης της ενδοσχολικής βίας

• σε επίπεδο τάξης:
συζήτηση στην τάξη για τον ορισμό & τις μορφές της ενδοσχολικής βίας και του εκφοβισμού
συζήτηση για τις επιπτώσεις του εκφοβισμού
ενημέρωση σχετικά με το γιατί η ενδοσχολική βία και ο εκφοβισμός δεν είναι αποδεκτά από το σχολείο
τρόποι & προτάσεις για πρόληψη και αντιμετώπιση από τους μαθητές: σύνταξη των κανόνων της τάξης ενάντια στη βία
παροχή βοήθειας από μαθητές σε άλλους, για την επίλυση των συγκρούσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εκφοβισμό
προαγωγή των συνεργατικών αλληλεπιδράσεων
παροχή ευκαιριών για θετική έκφραση της επιθετικότητας (π.χ. μέσω των αθλημάτων)
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Κάθε μέλος της σχολικής κοινότητας έχει ρόλο και ευθύνη για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Ο βαθμός εμπλοκής κάθε μέλους, σχετίζεται τόσο με την ιδιότητά του, όσο και με τη σοβαρότητα, τη συχνότητα και την ένταση του περιστατικού εκφοβισμού. Άλλος είναι ο ρόλος και η ευθύνη του διευθυντή του σχολείου, άλλος του δασκάλου, άλλος των συμμαθητών, άλλος των γονιών.
Ωστόσο, θα πρέπει όλοι να συνεργαστούν σε ένα πλαίσιο παράλληλων δράσεων, διότι, αφού η αιτιολογία του εκφοβισμού είναι πολυπαραγοντική και η αντιμετώπισή του θα πρέπει να είναι πολυεπίπεδη.

• Διευθυντής:
Καταγράψτε το περιστατικό, δίνοντας πληροφορίες για το πού και πότε συνέβη το περιστατικό, για το ποιοι συμμετείχαν, ποιοι παρατηρούσαν, τι μορφή εκφοβισμού ασκήθηκε και περιγράφοντας το τι ακριβώς έγινε.
Διατηρείστε αρχείο καταγραφής των περιστατικών, ώστε να μπορούν να έχουν εύκολη πρόσβαση σε αυτό και τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα μέρη
Προσδιορίστε αν πρόκειται για επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά παραβίασης των κανόνων ενάντια στη βία
Αν πρόκειται για επαναλαμβανόμενη εκφοβιστική συμπεριφορά, επικοινωνήστε με τους γονείς του παιδιού τηλεφωνικά και κανονίστε μια συνάντηση για να συζητήσετε
Καθορίστε τις συνέπειες για το παιδί που εκφοβίζει, ύστερα από τη συζήτηση με τους γονείς, το παιδί που εκφοβίζει, τα παιδιά-υποστηρικτές του παιδιού που εκφοβίζει, και τη Σχολική Επιτροπή
Σχεδιάστε τον τρόπο παρακολούθησης του προβλήματος ώστε να έχετε εποπτεία της εξέλιξης της κατάστασης
• Εκπαιδευτικοί:
Μιλήστε στο παιδί που εκφοβίζεται και ακούστε με προσοχή και σοβαρότητα αυτά που έχει να σας πει. Διαβεβαιώστε το παιδί ότι θα ανταποκριθείτε άμεσα για να το προστατεύσετε και ότι είστε διαθέσιμος να παράσχετε κάθε δυνατή βοήθεια. Πείτε στο παιδί, να σας κρατά ενήμερο σχετικά με οποιαδήποτε εξέλιξη
Συζητήστε με τους γονείς του παιδιού, εκφράστε τις ανησυχίες σας και δείξτε ότι είστε αποφασισμένος να αναλάβετε δράση
Εξακριβώστε ποιο παιδί είναι αυτό που εκφοβίζεται ή αυτό που εκφοβίζει
Εξακριβώστε αν υπάρχει ομάδα παιδιών η οποία ενθαρρύνει ή/και υποστηρίζει το παιδί που εκφοβίζει
Οδηγήστε το παιδί που εκφοβίζει στο γραφείο του Διευθυντή και συζητήστε σοβαρά μαζί του για το περιστατικό
Υποστηρίξτε το παιδί που εκφοβίζεται σε συνεργασία με τον Διευθυντή
• Συμμαθητές μέσα στην τάξη:
Προσδιορίστε ποιοι συμμαθητές σας ήταν παρόντες στο περιστατικό εκφοβισμού
Ξεκαθαρίστε αν συμμετείχαν ως ουδέτεροι παρατηρητές ή αν ενθάρρυναν το παιδί που εκφοβίζει
Συζητήστε μαζί τους για το ποια θα ήταν η κατάλληλη συμπεριφορά σε μια τέτοια περίπτωση (π.χ. να μιλήσουν σε κάποιον ενήλικα για να βοηθήσει) και για το ποιες ευθύνες έχουν όταν παρατηρούν να συμβαίνει περιστατικό εκφοβισμού
Συζητήστε σχετικά με το τι θα μπορούσαν να είχαν κάνει για να αποφευχθεί ο εκφοβισμός και να εξασφαλίσουν ένα ασφαλές περιβάλλον τόσο για τους ίδιους όσο και για τους συμμαθητές τους
Κάποια μοντέλα συνομηλίκων, που αποτελούν στρατηγικές αντιμετώπισης των περιστατικών εκφοβισμού από μαθητές προς μαθητές στο πλαίσιο του σχολείου, είναι επιγραμματικά:
Η προσέγγιση που δεν εστιάζει στο φταίξιμο
Προσεγγίσεις υποστήριξης μεταξύ των συνομηλίκων
Το μοντέλο του «συνομηλίκου πρότυπο»
Το μοντέλο της «συμβουλευτικής μεταξύ συνομηλίκων»
Το μοντέλο της «Διαμεσολάβησης»
• Γονείς παιδιού που εκφοβίζεται:
Συνεργαστείτε στενά με το σχολείο για να πληροφορηθείτε για την έκταση και τη σοβαρότητα του περιστατικού καθώς και για τους τρόπους αντιμετώπισής του
Παρέχετε στο παιδί σας υποστήριξη και ασφάλεια, χωρίς να το κατακρίνετε
Ακούστε προσεκτικά τι έχει να σας πει το παιδί σας για τα συναισθήματά του και για τις ανάγκες του
Παρακολουθείτε την εξέλιξη της κατάστασης αλλά και την υγεία του παιδιού σας
Αν το παιδί σας παραπονιέται για μεγάλο χρονικό διάστημα ότι έχει σωματικούς πόνους, αν παρατηρείτε ότι έχει δυσκολίες στον ύπνο ή αν αρνείται επίμονα να πάει στο σχολείο, επισκεφτείτε έναν ειδικό ψυχικής υγείας για παιδιά.
• Γονείς παιδιού που εκφοβίζει:
Συζητήστε με τον Διευθυντή του σχολείου για το περιστατικό εκφοβισμού που προκλήθηκε από το παιδί σας
Συνεργαστείτε με το σχολείο, για την αντιμετώπιση του προβλήματος του παιδιού σας σχετικά με τη βία
Συνεργαστείτε με τον Διευθυντή και τον δάσκαλο του παιδιού σας για την εφαρμογή των κανόνων, των συνεπειών και την πρόληψη τέτοιων συμπεριφορών
Παρακολουθήστε την εξέλιξη της κατάστασης και συνεργαστείτε στενά με το σχολείο. Παρατηρήστε αν το παιδί σας εμπλέκεται συχνά σε καβγάδες ή εκδηλώνει εκφοβιστική συμπεριφορά και με τα παιδιά της γειτονιάς ή και με εσάς στο σπίτι. Μιλήστε γι’ αυτά στο Διευθυντή και το δάσκαλο της τάξης και συνεργαστείτε μαζί τους για να πάρετε βοήθεια
Όλα τα παραπάνω αποτελούν κάποιες άμεσες δράσεις σε επίπεδο πρόληψης και αντιμετώπισης στις οποίες μπορεί να προβεί το σχολείο, από μόνες τους όμως δε μπορούν να δώσουν λύση στο πρόβλημα του εκφοβισμού και της βίας στο σχολείο.
Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα παρέμβασης, στο οποίο να συμμετέχει το σύνολο της σχολικής κοινότητας αλλά και ευρύτεροι κοινωνικοί φορείς, προκειμένου να υπάρξει αποτελεσματική πρόληψη και αντιμετώπιση του φαινομένου.

Πηγή: Δίκτυο κατά της βίας στο σχολείο